Skip navigation

De modeweken (3): Lut uit Milaan

marni.jpg

Woensdag. Deze ochtend vroeg uit de veren, want ik heb van MAC een backstagepasje gekregen om de make-up eens van dichtbij te bekijken… Ik moest er wel al om 7 uur zijn voor de Marni-show die om 9u15 gepland stond.

Wanneer de taxi me voor de deur afzet, denk ik even op het foute adres te zijn, er zitten enkel schoolmeisjes op de stoep te roken, verder geen dringende massa journalisten en fotografen te bekennen… Ik bel het afgesproken nummer en via een achterpoortje word ik binnengeloodst. Het is hier zoals in een fotostudio, maar dan groter. Er zitten een tiental modellen aan de
schminktafel en evenveel bij de haarkapper.

Het is nog lekker rustig en ik word aan enkele mensen van de organisatie voorgesteld, onder wie make-up artist Tom Pecheux, die de make-uplooks bedenkt in opdracht van de verschillende designers en deze dan uitvoert en brieft aan het Macteam.

Deze keer liet hij zich inspireren door Egon Schiele voor een speelse, niet helemaal afgewerkte stijl. Matte mosgroene oogschaduw kwistig rondom de ogen, knalgele blush en een Javarode mond met hier en daar een potloodlijntje… A bit smudgy, vertelt hij, terwijl hij hier en daar kleine wijzigingen aanbrengt.

Ook het kapsel moet er ‘droog’ uitzien. Dat wil zeggen, eerst met de krultang opgerold om het vervolgens op te creperen en dan een beetje slordig op te draaien in een klein dotje. Per model zijn ze toch al gauw 2 uur bezig en er moeten 28 meisjes klaargestoomd worden…

Om 8u30 roept iemand : “45 minutes to go, and still 13 girls to do ! ”

Ik begeef me naar het buffet, waar niet enkel koffie en croissants klaar staan, maar ook yoghurt met muesli, fruitbrochetten, broodjes met gegrilde groenten of zalm en allerlei gezonde drankjes. Dit is beter dan in mijn hotel ! Ondertussen komen de
kleedsters binnen en worden de hoezen van de kleren gehaald. Per model is er één rek met twee silhouetten en bijhorende accessoires. Alles uitgebreid geïllustreerd met polaroids zodat er geen twijfel ontstaat hoe de dingen bij elkaar horen. En dat is nodig.

Ik ga alles van dichtbij bekijken en betasten. De materialen zijn een researchlab op zich: flinterdunne vliesjes, onregelmatige weefsels, schuimige materialen en viltachtige stoffen… alles lijkt ook een beetje lukraak in elkaar geknutseld, maar niks is minder waar. het zijn ingenieuze constructies met bestudeerde fronsen, plooien en vouwen. De kleuren vormen een camaieux van grijs, beige en bruin met hier en daar en toets oker, lichtblauw of roze. De schoenen zijn minstens 12 cm hoog en in één stuk gegoten van een soort rubber dat erg op gummilaarzen gelijkt, mét verluchtingsgaatjes. Ondertussen wordt het hier hectisch druk en we worden gevraagd om in de zaal te gaan. Waar een rozenthee met koekjes wordt geserveerd en ik mijn ochtendkrant begin te lezen.

lutmarni.jpgLut B. first row bij Marni

Om 10u wordt het plastic van de catwalk gerold en kan de show beginnen. Ik ben alsnog verbaasd om de uiteindelijke silhouetten te zien. Hoe mooi ze in laagjes opgebouwd zijn en op elkaar afgestemd zijn. Onvoorstelbaar hoeveel voorbereidend
werk er komt kijken voor 15 minuutjes showtime ! Lut Buyck

Plaats een reactie

Required fields are marked *
*
*

%d bloggers op de volgende wijze: