Skip navigation

De modeweken (6): Nica in Parijs

00070m.jpg

Over John Galliano van Dior valt veel te zeggen – dat hij flamboyant is, bijvoorbeeld, en nooit zonder bodyguards verschijnt (kwatongen beweren dat hij er minstens vier nodig heeft om zijn ego te dragen), dat hij mega getalenteerd is – hij zette Dior weer op de kaart en laat er de kassa rinkelen als nooit te voren – dat hij een ongelooflijk showbeest is, dat de woorden ‘sober’ en ‘klassiek’ niet in zijn woordenboek zijn opgenomen en – dat bleek eens te meer tijdens de show maandagnamiddag – dat hij bezwaarlijk van vrouwvriendelijkheid beschuldigd kan worden.
Naar die show, die plaats vond in een gigantische tent in de Jardins des Tuileries werd door de internationale pers, klanten en aankopers reikhalzend uitgekeken. Nieuwsgieringen zonder ‘carton’ konden een rondje sterren spotten. Wij zagen: Monica Cruz, zus en zowat het evenbeeld van Penelope samen met haar vriend of echtgenoot. De niet meer dan anderhalve meter hoge (inclusief hakken van minstens tien centimeter, Dior, natuurlijk) grote schoonheid had kilo’s bruine pancake op haar gezicht gesmeerd (check je make-up altijd bij daglicht, girl!) maar zag er desalniettemin ravissant uit. De stakker werd belaagd door paparazzi die allemaal ‘Monica!’, ‘Monica!’ riepen, in de hoop dat het Mangomeisje (want dat is ze dus ook: samen met Penelope tekende ze vorig seizoen de collectie van de populaire, Spaanse keten) hen op een big smile zou trakteren. En ja, ook ELLE droeg haar steentje bij en maakte een foto van Monica (achteraf gezien had ik toch beter moeten inzoomen..) Andere sterren waren ene Audrey (mij totaal onbekend) en Lucy Liu. De echte groten lieten zich natuurlijk professioneel en discreet langs een zij-ingang binnenloodsten.

Wij, trotse bezitters van een ‘carton’ met zitplaats, kozen de hoofdingang en braken ei zo onze nek… Het gangetje dat naar de tribunes leidde was pikkedonker en ik prees mezelf gelukkig dat ik geen stiletto’s aanhad zoals de helft van het – vrouwelijke – publiek (ook naast de catwalk is het showing & showing of). In de zaal zelf, die plaats bood aan naar schatting duizend man, werden beelden van een waterval geprojecteerd (het leek of er ook echt water aan te pas kwam, maar van waar ik zat, ergens hoog achteraan, was dat moeilijk te achterhalen).

Onder de tonen van Simon & Garfunkel’s ‘Miss. Robinson’ stapten de eerste modellen, met big hair (maar dan ook ècht big, Amy Whinehouse in het kwadraat) en fel aangezette ogen (make-up artist Pat Mc Grath had zich vermoedelijk door Liz Taylor in de film ‘Cleopatra’ laten beïnvloeden) de catwalk op. Het eerste silhouet (een jasje in witte bont bovenop een witte wollen jurk) zou meteen het soberste blijven. Een bonte resem A-gelijnde mantelpakjes, jasjes met drie-kwart mouwen, rokken (tot boven de knie) in krokodillenleder en ballonjurken in shocking pink, paars, turquoise, limoen- en citroengeel en pistachegroen volgden. Deze eclatante, grafische overdaad werd nog eens opgesmukt met (uitvergrote) cowboy- (ha, daar horen we Dusty Springfield’s ‘Sun of a preacher man’), schoenen met zeer hoge hakken en grote tassen in dezelfde, felle tonen.

Galliano ziet de ‘werkende vrouw’ in een ensemble van tweed en prince de galles, een jasje in ‘dalmatiër’-bont of een rok in slangenleder. ’s Avonds trekt ze haar met glitters en pailletten opgesmukte feestjurk (in psychedelische sixtiesprints) aan. Het soort jurk dat zo gestructureerd is dat je er niet mee kan gaan zitten. Pronkkledij voor poppemiekes of plastisch verbouwde vrouwen met veel poen, maar praktisch?

De prijs voor het strafste model gaat naar Coco Rocha, een Canadese met een brutale ‘kus hier maar allemaal mijn kl..voeten-blik’. De hele show was over-the-top. ‘Wansmakelijk’, vatten sommige collega’s na afloop samen. Qua performance on-onvertroffen, oordeelde uw dienares die ogen te kort kwam (en haar notities wegens het pikkedonker amper nog kan lezen)… Glitter & glamour. Gevonden vreten voor de fotografen en alweer een commerciele topper. Galliano deed wat van hem verwacht werd en hij deed daar nog een schepje bovenop.

Nica Broucke

Plaats een reactie

Required fields are marked *
*
*

%d bloggers op de volgende wijze: