Skip navigation

De modeweken (11): Nica uit Parijs

dries11.jpgdries3.jpgdries10.jpg

Het gaat in je kleren zitten, de hele dag van défilé naar showroom sjokken, van het ene eind van Parijs naar het andere. Metro in, metro uit. Maar de vermoeidheid gleed als een handschoen van me af bij de show van Dries Van Noten, gisteren.

In de voormalige maneges van het, noblesse oblige!, Palais Royal, zorgde de Belgische topontwerper voor een van de sterkste presentaties van deze Modeweek. De eerste modellen stapten de bijna vijftig meter lange catwalk op in bont gebloemde, flinterdunne, zijden jurken. De cadans werd aangegeven door – vermoedelijk – Tibetaanse klankschalen (achteraf vernam ik dat de minimalistische klanken computergewijs tot stand waren gekomen). Aan hun voeten: escarpins en pumps in al dan niet assorterende stof en korte sokjes. Een wijde, net iets te korte zijden broek met bijhorende vest, grof gebreide truien met ingewerkte patronen en jassen met bontkragen (of waren het grote sjaals in bont?) in petroleumblauw en zwart, zijden jurken met pofmouwen, halskettingen van aan elkaar geregen armbanden… de Antwerpse meester gaf alweer het beste van zichzelf.

Bijzonder waren de jurken in een nieuw ontwikkelde, gemarmerde stof die soms iets weg had van een dripping van Pollock of – in uitvergrote versie dan – van gekleurde bloemblaadjes.
Dat motief liep als een rode draad door de collectie: in de soepele prachtige jurk die door honderden kleine plooitjes (plissé soleil) werd gestructureerd, als boordje van een jas, geknoopt als kleine bloemknopjes op een lange jurk…

Veel borduurwerk ook. Met zijdedraad, pailletten maar ook – en dat is nieuw – met kraaltjes van hout en nacré. “Daarvoor werken we al sinds 1988 in India”, zegt Van Noten na de show, “Dit (wijst naar een felroze jasje waarvan de rug- en voorpanden met een patroon van duizenden houten kraaltjes, en de mouwen met geborduurde bloemen werden versierd) is al snel een paar weken handwerk. Het is bijna couture, ja. We experimenteren en leren heel veel van elkaar. Je moet jezelf voor elke collectie blijven vernieuwen. Verwonderd blijven. Gelukkig ben ik in dat opzicht nog kinderlijk. Ik probeer ook telkens weer kleuren te gebruiken die je op het eerste gezicht afstoten, maar van waaruit je een nieuwe soort schoonheid kan creeëren. Want als iets tè mooi is, wordt het al snel saai.” Nica Broucke

One Comment

  1. Arielle Sleutel
    Posted donderdag, 28 februari 2008 at 20:45 | Permalink

    Zucht, Nica, ik wiou dat ik erbij was!


Plaats een reactie

Required fields are marked *
*
*

%d bloggers op de volgende wijze: